شمارهٔ ۱۶۵ حسین خوارزمی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دل‌تنگی و غم خود می‌گوید و تصمیم دارد داستان درویشانه و احساساتش را در نامه‌ای بنویسد. او از عشق و هجران انسان‌های نیکوخواه ناله می‌کند و به غم دوری از محبوبش اشاره می‌کند. هرچند می‌داند که دل دوستش برای او می‌سوزد، اما از ترس اینکه دشمنش به او طعنه بزند، از نام او در نامه‌اش یاد نخواهد کرد. شاعر در نهایت به دنبال همدمی است که پیغامش را به سلطان برساند.