شمارهٔ ۱۷ حسین خوارزمی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از درد و رنج ناشی از جدایی و عشق سخن می‌گوید. دل او به خاطر عشق کسی که شایسته محبتش است، شکسته و سینه‌اش پر از احساسات متضاد است. او به تنگناها و داغ‌هایی که این عشق به او تحمیل کرده اشاره می‌کند و می‌گوید که دیگران نیز از این درد رنج می‌برند. عشق او همچون آتش در سینه‌اش می‌سوزد و او در جستجوی یاد آن محبوب است. در نهایت، او به زیبایی‌های محبوبش اشاره می‌کند که می‌تواند جان‌های دیگران را به وجد آورد.