شمارهٔ ۲۶۳ حسین خوارزمی
حسین خوارزمی / غزلیات، قصاید و قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای دوست سعی کن که بدست آوری دلی
گر بایدت ز عمر گرانمایه حاصلی
بنشان بچشمت از سر حرمت چو توتیا
گردی که خیزد از اثر پای مقبلی
گر چشم مرحمت بگشائی بحال خلق
رحمی کنی هر آینه بر اشگ سایلی
چون خاک راه بر در ارباب دل نشین
باشد که بر تو یک نظر افتد ز کاملی
بی روی زرد و سوز درون و سرشک لعل
در جمع اهل دل نشوی شمع محفلی
کشتی دل غریق محیط بلای اوست
کو باد رحمتی که رساند بساحلی
از عشق ساز بدرقه راه ای حسین
بی راهبر کسی نبرد پی بمنزلی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر دعوت به محبت و دوستی می‌کند و به اهمیت محبت و رحمت در زندگی اشاره دارد. شاعر از دوستش می‌خواهد که دل را به دست آورد و با نگاهی مهربان به دیگران، رحمت و عشق را گسترش دهد. او بر اهمیت توجه به دیگران و برقراری ارتباط عاطفی تأکید می‌کند و می‌گوید که اگر دلی با محبت به دیگران سروکار داشته باشد، ممکن است خود را به کمال نزدیک‌تر کند. در نهایت، روح عشق و هدایت را به تصویر می‌کشد و از حسین (ع) به عنوان یک راهنما یاد می‌کند که بدون او، انسان نمی‌تواند به مقصد حقیقی خود برسد.