شمارهٔ ۲۷ حسین خوارزمی
حسین خوارزمی / غزلیات، قصاید و قطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
تا عشق توام بدرقه راه حجاز است
اندر حرم وصل دلم محرم راز است
احرام در دوست چو از صدق ببستیم
در هر قدمی کعبه صد گونه نیاز است
عمریست که از آتش سودای تو چون شمع
کار دل آشفته من سوز و گداز است
نزدیک محبان ره کعبه دو سه گام است
کوته نظر است آنکه بگوید که دراز است
عشقست که در کسوت هر عاشق و معشوق
گه اصل نیاز است و گهی مایه ناز است
تا سلطنت عشق شود ظاهر و پیدا
آفاق پر از قصه گیسوی دراز است
من بنده ندارم هنری در خور شه لیک
از روی کرم شاه جهان بنده نواز است
عشاق نوا چون ز در دوست بیابند
در جان حسین آرزوی عزم حجاز است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان احساس عمیق عشق و دلبستگی به محبوب می‌پردازد. شاعر با اشاره به مسیر عشق که به کعبه، نماد جاودانگی و حقیقت، منتهی می‌شود، نشان می‌دهد که عشق واقعی نیازمند صدق و ارادت است. در طول عمر، دل شاعر در آتش عشق می‌سوزد و زندگی‌اش را تحت تأثیر قرار می‌دهد. او تأکید می‌کند که فاصله بین عاشق و معشوق کوتاه است و عشق می‌تواند در هر دو حالت نیاز و ناز ظهور کند. نهایتاً، شاعر به دور افتادگی خود از قدرت و هنری در خور توجه اشاره می‌کند، اما بر مهربانی و عطوفت محبوب تأکید می‌ورزد. در انتها، او نام حسین را به عنوان نماد عزم و اراده در این راه یاد می‌کند.