شمارهٔ ۳۵ حسین خوارزمی
حسین خوارزمی / غزلیات، قصاید و قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
چهره ات شمع شب افروزی خوش است
غمزه ات تیر جگردوزی خوش است
طره مشگین رخسارت بهم
لیلة القدری و نوروزی خوش است
از خیال روی و فکر موی تو
سال و مه ما را شب و روزی خوش است
همچو شمع از آتش سودای تو
عاشقان را گریه و سوزی خوش است
من وصالت آرزو دارم ولیک
یارئی از بخت فیروزی خوش است
لطف تو آموخت گستاخی مرا
راستی لطفت بدآموزی خوش است
نازنینا در ره عشقت حسین
پر نیازی محنت اندوزی خوش است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره زیبایی و جذابیت معشوق است. شاعر از چهره و ناز و غمزه‌های معشوق می‌گوید که شمع شب را می‌افروزد و دل عاشقان را می‌سوزاند. او به زیبایی موها و رخسار معشوق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که این زیبایی باعث خوشی و فرح در زندگی‌اش شده است. شاعر آرزوی وصال معشوق را دارد و می‌گوید که لطف او هرچند باعث گستاخی‌اش شده، اما این موضوع برایش خوشایند است. در نهایت، شاعر با اشاره به عشقش و محنت‌هایی که در این راه می‌کشد، عشق را به عنوان تجربه‌ای شیرین و دلچسب توصیف می‌کند.