شمارهٔ ۶۲ حسین خوارزمی
حسین خوارزمی / غزلیات، قصاید و قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
دست همت بر جهان خواهم فشاند
آستین بر آسمان خواهم فشاند
تا بقای جاودان آرم بدست
در هوای دوست جان خواهم فشاند
تا نگردد آشکارا سر دل
جان بروی او نهان خواهم فشاند
دامن همت بگرد آلوده شد
گرد دامن بر جهان خواهم فشاند
دنیی و عقبی حجاب دوستند
هر دو عالم دست از آن خواهم فشاند
نقد جان را گرچه بس نارایج است
پیش عشق جان نهان خواهم فشاند
تا نشیند آتش دل یک نفس
آب دیده هر زمان خواهم فشاند
دمبدم از گنج طبع و درج چشم
لعل و گوهر رایگان خواهم فشاند
از برای جرعه دردی درد
حاصل کون و مکان خواهم فشاند
چند از این ناموس زین پس نقد عمر
جمله در پای مغان خواهم فشاند
زیر پای ساقی ار دستم دهد
هر نفس گنج روان خواهم فشاند
نقد هر دو کون چون دریا کشان
بر سر یک جرعه دان خواهم فشاند
عقل بند راه شد از سوز عشق
آتشش در خان و مان خواهم فشاند
گوهر منظوم از دریای طبع
پیش شاه شه نشان خواهم فشاند
از پی دیدار ساقی چون حسین
دیده گوهرفشان خواهم فشاند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عزم و اراده شاعری است که در پی دستیابی به عشق و دوستی الهی است. او می‌خواهد با تلاش و همت خود، امانت وجودش را به دوستی ارزانی دارد و برای رسیدن به جاودانگی، جانش را تقدیم عشق می‌کند. شاعر به وضوح اشاره می‌کند که دنیا و آخرت هر دو مانعی برای شناخت دوست هستند و او حاضر است همه چیز را برای عشق فدا کند. در نهایت، او از زیبایی‌های عشق و دوستی می‌گوید و آرزو دارد که در مقابل عشق، جان و هستی‌اش را قربانی کند. این شعر پیامی از فدای عشق و تلاشی حقیقت‌طلبانه برای رسیدن به معشوق را به تصویر می‌کشد.