شمارهٔ ۷۳ حسین خوارزمی
حسین خوارزمی / غزلیات، قصاید و قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
از من خبر به جانب جانان که می‌برد
پیغام عندلیب به بستان که می‌برد
یعقوب را دو دیده ز بس گریه تیره گشت
آخر خبر به یوسف کنعان که می‌برد
چون آدم از بهشت برون اوفتاده‌ام
بازم به سوی روضهٔ رضوان که می‌برد
بی‌روی دوست مجلس ما را فروغ نیست
پیغام ما بدان مه تابان که می‌برد
از حال ما خبر که تواند بدو رساند
نام گدا به حضرت سلطان که می‌برد
گر زان که نامه‌ای بنویسم به خون دل
آن را بدان مراد دل و جان که می‌برد
خواهم که جان و دل بفرستم بدو حسین
جان و دلم به جانب جانان که می‌برد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به عشق و دلتنگی اشاره دارد و در آن شاعر از درد فراق و longing برای وصال محبوب صحبت می‌کند. شاعر به ارسال پیام‌هایی به پیش محبوب خود می‌پردازد، از جمله پیغام عندلیب به بستان و خبر یعقوب به یوسف. او از حال و روز خود می‌گوید که بدون محبوبش تاریک و پژمرده است و همه چیز را به عشق او وابسته می‌داند. در نهایت، او می‌گوید که جان و دلش را به سوی محبوبش می‌فرستد. به طور کلی، شعر حس ناب عشق و آرزوی وصال را به تصویر می‌کشد.