شمارهٔ ۷۶ حسین خوارزمی

حسین خوارزمی / غزلیات، قصاید و قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

گر ترا عشوه چنان شیوه چنین خواهد بود

نی مرا فکر دل و نی غم دین خواهد بود

درد عشقت ز ازل بود مرا همدم دل

بی گمان تا به ابد نیز چنین خواهد بود

روز محشر که بسیما همه ممتاز شوند

مهر روی تو مرا مهر جبین خواهد بود

آتش غیرت عشق تو چو اغیار بسوخت

دیده کیست ندانم که دو بین خواهد بود

در چنان خلق که عشق تو دهد جلوه حسن

نشود محرم اگر روح امین خواهد بود

گر تو تشریف دهی کلبه احزان مرا

من بر آنم که چو فردوس برین خواهد بود

التفاتی بیکی گوشه چشم ار نکنی

سبب آفت صد گوشه نشین خواهد بود

تا که آن طایر قدسی پر و بالی دارد

کار آن ترک کمان دار کمین خواهد بود

جان بجانان ده و از مرگ میندیش حسین

خود ترا عاقبت کار همین خواهد بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به عشق و دلمشغولی‌های ناشی از آن اشاره می‌کند. او می‌گوید که عشق به معشوق از آغاز در قلبش بوده و تا ابد ادامه خواهد داشت. در روز قیامت، محبت معشوق در دل او می‌درخشد. شاعر از درد غیرت عشق و سوختن دلش به خاطر معشوق می‌گوید و تأکید می‌کند که در دنیای پر از زیبایی‌های عشق، تنها روح پاک و وفادار می‌تواند به این عشق دست یابد. او امیدوار است که اگر معشوق به زندگی‌اش بازگردد، زندگی‌اش به بهشتی شگفت‌انگیز بدل می‌شود. در نهایت، شاعر از عشق اشاره می‌کند که جان او را به جانان سپرده و نگران مرگ نیست، زیرا در پی عشق واقعی، سرانجامی شایسته در انتظار اوست.