شمارهٔ ۸۰ حسین خوارزمی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این متن شاعر از عاشقان وفاپیشه دعوت می‌کند که در محفل عشق حاضر شوند و از خود جدا شوند. او بیان می‌کند که در این بزم، هیچ کس نمی‌تواند با کثرت ظاهرها بیاید و تنها راه ورود به این جمع، خالص شدن درونی است. شاعر به شنوندگان می‌گوید که باید زنگارهای دل را کنار بزنند تا بتوانند زیبایی معشوق را ببینند و باید بدانند که آنچه در عالم وجود دارد، فقط ظاهر است و حقیقت در باطن است. او همچنین به وجود گوهری پنهان اشاره می‌کند که باید از پرده‌ها برداشته شود. در نهایت، شاعر از کسانی که به کعبه رفته‌اند می‌خواهد تا به جوهره اصلی ارتباط با معشوق توجه کنند و از اسرار الهی آگاه شوند.