شمارهٔ ۹۰ حسین خوارزمی
حسین خوارزمی / غزلیات، قصاید و قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
سلطان نگر که پرسش درویش می‌کند
اظهار لطف و مرحمت خویش می‌کند
داروی درد سینه رنجور می‌دهد
تدبیر مرهم جگر ریش می‌کند
نی گوش بر حدیث بدآموز می‌نهد
نی استماع قول بداندیش می‌کند
گرچه رعایت دل عشاق خوی اوست
لیکن رعایت دل ما بیش می‌کند
گر نیش جور می‌زندم دهر باک نیست
نوش‌لبش تدارک آن نیش می‌کند
تیر جفا به قصد دلم می‌کشد رقیب
لیکن دلم ز سینه سپر پیش می‌کند
از محض لطف و عین عنایت بود حسین
گر شاه میل صحبت درویش می‌کند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به محبت و مهربانی سلطان اشاره می‌کند که به پرسش درویش پاسخ می‌دهد و دردی را که در دل دارد تسکین می‌بخشد. او به درویش لطف می‌کند و به احساسات عشاق نیز اهمیت می‌دهد. اگرچه زمانه با او سر ناسازگاری دارد، اما لبخند شیرین سلطان به او آرامش می‌دهد. او همچنین به رقیب خود اشاره می‌کند که در تلاش است تا دلش را جریحه‌دار کند، اما دلش را با محبت سلطان محافظت می‌کند. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید دارد که محبت حسین (سلطان) باعث می‌شود تا او به درویش نزدیک شود.