شمارهٔ ۱۰۲۱ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
زفیض فکر شب ها چون به دور شمع، پروانه
به گرد خاطرم گردند معنی های بیگانه
بتابد نور حسن ازدیده بر دلهای دیوانه
چو بر ویرانه ها عکس چراغ از روزن خانه
چه خونها می خورم تا برخورم بر شعر رنگینی
دلم را غنچه دارد فکر معنی های بیگانه
خبردار دل خود باش گر خال رخش دیدی
که دام دلفریبی در جهان گسترده این دانه
کلیدی را که با قفل دلم افتد سروکارش
فرو ریزد هلال آساش می ترسم که دندانه
به دستی تیغ و دستی تشت غلتم بر سر راهش
به این افسون نگاهی واکشم زان چشم رندانه
شب غم در خیال شمع رویش مردم چشمم
ز مژگان می‌زند بال تپش جویا چو پروانه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر با زبانی زیبا به احساسات عاشقانه و درد و شوق پرداخته است. شاعر به شب‌های پر از فکر و خیال اشاره می‌کند و به زیبایی و جذابیت معشوق خود می‌پردازد. او تصویر پروانه‌ای را به کار می‌برد که دور شمع می‌چرخد، نمادی از عشق و جذابیت است. شاعر همچنین به چالش‌ها و دردهایی که در مسیر عشق می‌کشد، اشاره می‌کند و نگران عاقبت عشقش است. در نهایت، این شعر تصویری از احساس شگفت‌انگیز و پیچیده‌ای از عشق، آرزو و نگرانی را به تصویر می‌کشد.