شمارهٔ ۱۰۴۲ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
عید من باشد گرفتاری به یار تازه ای
بشکفد گل گل دلم از خار خار تازه ای
در دم پیری به عشق نوجوانان شاد باش
با شراب کهنه می باید نگار تازه ای
دل به تنگ آمد چه خوش بودی اگر می ریختند
طرح دنیای نوی و روزگار تازه ای
گر رهم این بار از دست غمت بار دگر
پیش گیرم پیشهٔ دیگر، شعار تازه ای
حسن صورت دیگر و حسن جوانی دیگر است
خوشتر است از صد گل پژمرده خار تازه ای
بی تکلف می رود زنگ کدورت از دلم
با خط نو خیز یاری با بهار تازه ای
بار خاطر گشته کار شاعری جویا مرا
بعد ازین در پیش گیرم کار و بار تازه ای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساس شادی و نو شدن در زندگی اشاره دارد. شاعر درباره عشق و زیبایی‌های تازه، به ویژه در دوران پیری، سخن می‌گوید. او از جذابیت یک عشق جدید و زیبایی‌های تازه می‌گوید که می‌تواند زندگی را تغییر دهد و دل را شاد کند. همچنین شاعر به این نکته می‌پردازد که حتی در سختی‌ها و غم‌ها می‌توان امید به روزهای بهتر و تازه داشت و به بهار زندگی و کارهای جدید فکر کرد. به‌طور کلی، موضوع اصلی شعر نوزایی و شادابی در دل و زندگی است.