شمارهٔ ۱۰۴۷ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
خیال تندخویی با دلم سر می‌کند بازی
که از شوخی به جای گل به اخگر می‌کند بازی
ز غیرت فوج فوج رنگ در پرواز اندازم
اگر دانم که گاهی با کبوتر می‌کند بازی
ز بیم غیر اشکم در دل صد پاره می‌غلتد
چو آن طفلی که با اوراق ابتر می‌کند بازی
چه دل‌ها خون کند چشمش ز هر مژگان به هم سودن
حریفان ترک بدمستی به خنجر می‌کند بازی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تندخویی و بی‌محلی دل اشاره می‌کند که با احساسات او بازی می‌کند. او می‌گوید که برای حفظ غیرت خود، باید رنگ و نشانه‌هایی را در پرواز نشان دهد و این نشان‌دهنده‌ی آسیب‌پذیری او در برابر عشق و محبت است. شاعر همچنین از غم و اشک‌های خود به عنوان واکنشی به خطر و غیرت صحبت می‌کند، مانند کودکی که با کاغذهای پاره بازی می‌کند. او به تأثیر مژگان عشاق و دردهایی که در دل دارد می‌پردازد و در نهایت به این نکته اشاره می‌کند که حریفان و رقبای عشق، به طریقی با او و احساساتش بازی می‌کنند.