شمارهٔ ۱۰۷۶ جویای تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به احساس بیگانگی و تنهایی خود اشاره می‌کند. او از اینکه با دیگران اینقدر دور است و از آشنایان هم به دشمنی رسیده‌اند، ابراز نارضایتی می‌کند. همچنین می‌گوید که این بیگانگی و دوری او را رنج می‌دهد و دعوی ناحق می‌شود. در نهایت، او از این وضعیت شکایت دارد و از آن دم می‌زند که عشق و دوستی با وجود این بیگانگی باید بهتر از این باشد.