شمارهٔ ۱۰۸۰ جویای تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و اثرات آن اشاره می‌کند و از کسی که با قامت خود بیداد می‌کند گلایه می‌کند. او می‌گوید که در حالیکه عشق و محبت در هوا جاری است، کسی که از مهربانی و باده‌نوشی منع می‌کند، در واقع ظلم می‌کند. شاعر امیدوار است که علاوه بر زیبایی، محبت و لطف نیز در زندگی حاکم باشد و از ساقی می‌خواهد که جامی از کرامت و محبت به او بدهد.