شمارهٔ ۱۰۸۸ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
به دنیا پشت پا زن تا شه روی زمین باشی
وز آن دل کز جهانش کنده ای صاحب نگین باشی
قضا را نیست پروایی ز شادی و غم دلها
چرا تا می توان خرسند بود، اندوهگین باشی؟
در اندام تو صورت بسته از بس معنی خوبی
به هر کس برخوری چون شعر رنگین دلنشین باشی
نمی آیی برون از عهدهٔ یک سجدهٔ شکرش
به رنگ ماه نو از پای تا سر گر جبین باشی
دوایی از شراب کهنه نیکوتر نمی باشد
اگر زاهد تو در فکر علاج درد دین باشی
به آسانی شکارانداز صید مدعا گردی
اگر جویا توانی خویشتن را در کمین باشی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ما توصیه می‌کند که به دنیای مادی پشت پا بزنیم و به روح و معنویت بیشتر توجه کنیم. باید از وابستگی به شادی و غم‌های دنیا فراتر برویم و در هر حالتی خوشحال باشیم. شاعر به خوبی انسان را وصف می‌کند و می‌گوید که باید همواره در رفتار و گفتار خود زیبا و دلنشین باشیم. او تأکید می‌کند که شکرگزاری از خداوند را فراموش نکنیم و به دنبال علم و حقیقت باشیم. در نهایت، برای رسیدن به هدف‌های خود باید در کمین باشیم و با دقت و توجه عمل کنیم.