شمارهٔ ۱۱۰ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
آید صدای نالهٔ دل از نگاه ما
چون شاخ ارغوان بچکد خون ز آه ما
در دیده ای که محو تو شد جلوه گر شوی
باشد نقاب روی تو شرم نگاه ما
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از احساس عمیق و ناله دل خود صحبت می‌کند. هنگامی که عشق و زیبایی معشوق به چشم او می‌آید، دلش به شدت تحت تأثیر قرار می‌گیرد و شبیه به شاخ ارغوان به خون می‌افتد. او همچنین به نقاب معشوق اشاره می‌کند که در حالتی از شرم، جلوه‌ای خاص و جالب دارد. به طور کلی، شعر بیانگر هیجان، عشق و تأثیر عمیق نگاه معشوق بر دل شاعر است.