نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۴ جویای تبریزی

جویای تبریزی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

می دهد طرز نگاهت یاد می نوشی مرا

یاد آغوشت کند گرم همآغوشی مرا

قطره ای در کام دل از جام درد او چکید

می برد تا منزل تحقیق بیهوشی مرا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره تأثیر عواطف و احساسات عمیق بر زندگی شخص صحبت می‌کند. شاعر با اشاره به نگاه و آغوش معشوق، حس‌های شوق و محبت را منتقل می‌کند. همچنین، بیان می‌کند که حتی یک قطره از درد یا عشق معشوق می‌تواند او را به سویی ببرد که به شناخت و درک عمیق‌تری از خود برسد. در واقع، این شعر نشان‌دهنده رابطه عمیق میان عشق و تجربه‌های احساسی است.