شمارهٔ ۱۱۱ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
مگر بگذشت دل آزرده ای با درد ازین صحرا
که همچون آه دردآلود خیزد گرد ازین صحرا
ز فیض خاک دردآلوده ام جویا عجب نبود
به جای گرد برخیزد اگر فریاد ازین صحرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این عبارات، شاعر از دل آزرده‌ای سخن می‌گوید که از درد و رنج خود ناله می‌کند و همچون گرد و غباری از صحرا برمی‌خیزد. او به این نکته اشاره می‌کند که از خاک دردآلود، انتظار فریاد و پچ‌پچه‌ای عجیب و غریب ندارد و تنها به جای گرد و غبار، صدای دردش به گوش می‌رسد.