شمارهٔ ۱۱۳ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
قضا چون باعث ایجاد شد آب و گل ما را
ز خون چشم حسرت کرد تخمیر دل ما را
ز خود وارستگان وادی شوقیم تا نبود
چو بلبل تهمت مشت خسی هم منزل ما را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تأثیر قضا و سرنوشت بر زندگی انسان اشاره می‌کند و به احساس حسرت و دشواری‌هایی که این قضا برای دل او به وجود آورده، می‌پردازد. او خود را در وادی عشق و شوق می‌بیند و می‌گوید که حتی اگر کسانی خود را از دنیا جدا کنند، باز هم مانند بلبل درد و رنج و حسرت در دل دارند.