شمارهٔ ۱۱۵ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ترسم که خراشد تن نازک بدنم را
از نکهت گل جامه مکن سیم تنم را
چون موج که برهم خورد از وی کف دریا
در خاک درد دل ز طپیدن کفنم را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت نگران است که زیبایی گل‌ها و لطافت دنیا، باعث آسیب به او بشود. او خود را شبیه موج دریا می‌داند که به آرامش نمی‌رسد و این اضطراب و درد را در دلش حس می‌کند. در کل، ابراز نگرانی از تأثیرات زیبا ولی خطرناک دنیای پیرامونش است.