شمارهٔ ۲۱۷ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
خط آزادی است دل را خط مرغوب لبت
ظاهر از عنوان بود مضمون مکتوب لبت
برگ گل را شور لبخندت گریبان چاک کرد
شد قیامت در چمن بر پا ز آشوب لبت
دل ترا با ماست، سهل است ار ستایی غیر را
نیست چون مرغوب دل گو باش محبوب لبت
گشته تا صاحب نگین، لعل تو، خط و خال و زلف
جا به جا در کشور حسنند منصوب لبت
حسن رنگینت به دل جا کرده جویا را چو روح
می دهد جان در بدنها نکتهٔ خوب لبت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره زیبایی و جذابیت لبی و لبخند معشوق است. شاعر با استناد به زیبایی‌های ظاهری و باطنی لب و لبخند معشوق، از تأثیر عشق و جذابیت آن بر دل و جان سخن می‌گوید. او به گونه‌ای توصیف می‌کند که عشق و محبت در بین انسان‌ها با وجود زیبایی لب معشوق نمایان می‌شود و بر سایر زیبایی‌ها برتری دارد. در نهایت، این شعر به اهمیت و قدرت عشق در زندگی و تأثیر آن بر احساسات انسان اشاره دارد.