شمارهٔ ۳۰۸ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
سرمهٔ گردون به چشمم گرد راهی بیش نیست
پیش ما آتش نژادان، شعله، آهی بیش نیست
نیست بیرون پای دل از حلقهٔ فرمان زلف
با وجود آنکه هندوی سیاهی بیش نیست
هر که در گام نخست عشق از خود می رود
برق پیش همت او گرد راهی بیش نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان احساسات عمیق عاشقانه و وضعیت دل‌باخته اشاره دارد. شاعر با استفاده از تصاویری چون سرمه و آتش، نشان می‌دهد که عشق می‌تواند ظاهری فریبنده داشته باشد، اما در واقع، پیشرفت در عشق و وفاداری به آن بسیار دشوار است. در نهایت، اشاره به این دارد که هر کسی که در ابتدای عشق از خود می‌گذرد، در واقع به دستاوردهای بیشتری خواهد رسید.