شمارهٔ ۳۶۶ جویای تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان عواطف و احساسات عمیق عاشقانه شاعر می‌پردازد. او از تأثیر رقص معشوق بر خود می‌گوید که آتش عشق را در وجودش شعله‌ور کرده و او را دچار جنون ساخته است. شاعر عشق را به عنوان یک انتخاب خاص می‌ستاید و از دشواری‌های زندگی و فقر یاد می‌کند که به مثل خم‌های شراب او را تحت تأثیر قرار داده است. عشق معشوق چنان شدید است که دل او را می‌فشارد و او از شدت احساساتش به اشک می‌افتد. هرچند که می‌بیند او نمی‌تواند بر حیرت خود غلبه کند و زندگی‌اش به یک لحظه خلاصه می‌شود. شاعر در نهایت به غم و دلتنگی ناشی از دوری معشوق اشاره می‌کند و به یاد او خرد و خراب شده است.