شمارهٔ ۳۸۸ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
در عشق فتح باب دل از اضطراب هاست
انگشت موج عقده گشای حباب هاست
خلوت نشین دیدهٔ من تا شدی بناز
از پردهٔ خیال برویت نقاب هاست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر به زیبایی بیان میکند که عشق میتواند آرامش را به دلهای مضطرب هدیه کند. در عشق، خصایص زیبا و دلنشینی وجود دارد که مانند حبابها در آب، به آرامش و گشایش میانجامد. همچنین، در نگاه عاشقانه، هیچ چیز نمیتواند پوشش زیبای محبوب را پنهان کند و همچنان او را در دل و خیال عاشق میسازد.