شمارهٔ ۳۹۱ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
سهل باشد دل گر آن چشم سیه دزدیده است
داغ از بیداد او کز من نگه دزدیده است
کار دست انداز حسن او زبس بالا گرفت
بارها خورشید را از سر کله دزدیده است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به زیبایی و جذابیت چشمهای معشوق اشاره کرده و میگوید اگر دل آدمی دزدیده شده، به خاطر آن چشمهای سیاه است. او از درد و عذابی که ناشی از این عشق نادیده است، سخن میگوید و اشاره میکند که حسن و زیبایی معشوق آنقدر بالاست که حتی خورشید را نیز تحت تأثیر قرار داده و از دل برمیدارد. به طور کلی، این شعر به بیان احساسات عمیق عشق و زیبایی میپردازد.