شمارهٔ ۴۶۱ جویای تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان آرزوها و احساسات شاعر درباره زیبایی، عشق و شرم می‌پردازد. شاعر از خالی بودن سر از آرزو و فاصله گرفتن از خیال صاف و دلکش انتقاد می‌کند و آرزوی عاری بودن از شرم و خواری را دارد. همچنین بر اهمیت زیبایی و جذابیت می‌افزاید و تأکید می‌کند که هیچ‌کس نباید بدون آبرو باشد. در نهایت، شاعر به عشق و تأثیر زیبایی در روح و روان اشاره می‌کند و می‌خواهد که این زیبایی همواره باقی بماند.