شمارهٔ ۴۷۳ جویای تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات عمیق عشق و longing اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که هر کسی که چشم به تو دارد، در واقع آرزویی بی‌پایه دارد. او به تنهایی کسانی که عشق را در دل دارند و باده می‌نوشند، اشاره می‌کند و می‌گوید در دلشان به تو فکر می‌کنند. همچنین از زیبایی‌های تو و اثراتی که بر روی دیگران گذاشته‌ای صحبت می‌کند. عشق در دل او داغ است و این عشق در تمام جنبه‌های زندگی‌اش نمایان است. شاعر در نهایت به زیبایی شعر و تاثیر آن بر حس و حال عشق اشاره می‌کند.