شمارهٔ ۶۱۷ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
نه همین عشق سر و تن دل و جان را هم خورد
لخت لخت جگر شیردلان را هم خورد
آن ستمکار که پرمایهٔ بخل است دلش
نه همین نان ستم غصهٔ آن را هم خورد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف عشق و تاثیرات آن بر قلب‌ها و جان‌ها می‌پردازد. شاعر به شدت از درد و رنجی که عشق ایجاد می‌کند صحبت می‌کند و به ستمگری که با بخل و سخت‌گیری خود، نه تنها دل‌ها را می‌شکند بلکه حتی نان و معیشت دیگران را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد، اشاره می‌کند. در واقع، عشق را به عنوان نیرویی توصیف می‌کند که می‌تواند قدرت و شجاعت را نیز تحت تأثیر خود قرار دهد.