شمارهٔ ۶۷۶ جویای تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و پیچیدگی عشق و خودسازی اشاره دارد. شاعر از رقص انگشتان نایی و تلاش طبیب برای نبض‌گیری صحبت می‌کند و بر اهمیت خودسازی تأکید می‌کند. او هشدار می‌دهد که باید از صحبت با افرادی که طمع در دل دارند دوری کرد، زیرا از آن‌ها فتنه‌ها برمی‌خیزد. شاعر اشاره می‌کند که نمی‌توان زیبایی را از تیرگی پنهان کرد و فقط یاد عشق واقعی و وصل را باید در دل داشت. در نهایت، او به اشتیاق و تمایل به لب معشوق اشاره می‌کند.