شمارهٔ ۷۶ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
بی او به دیده گرد کند شیشه ریزها
در دل خزیده گرد کند شیشه ریزها
دل تا رمیده گرد کند شیشه ریزها
از بس تپیده گرد کند شیشه ریزها
مینای دل شکسته زخارای بی غمی
تا آرمیده گرد کند شیشه ریزها
در راه توسن تو دل نازک ست فرش
هر جا دویده گرد کند شیشه ریزها
اشکم زدیده بر دل نازک ز بیم او
تا واچکیده گرد کند شیشه ریزها
هر کس شکسته خاطر عشق ست تا نفس
از دل کشیده گرد کند شیشه ریزها
در سینه تا زسنگدلی های او شکست
دل را رسیده گرد کند شیشه ریزها
جویا شکست خوردهٔ در دست تا زدل
آهی کشیده گرد کند شیشه ریزها
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساسات و درد ناشی از فقدان و جدایی اشاره دارد. شاعر از تاثر و دل شکستگی خود می‌گوید و توصیف می‌کند که چگونه دل و احساساتش تحت تاثیر این فقدان قرار گرفته و به حالت ناامیدی و غم دچار شده است. هر بار که به یاد معشوقش می‌افتد، قلبش دچار تپش و شکست می‌شود و این حالت ناامیدی همچنان ادامه دارد. به‌طور کلی، شعر ابراز احساسات عمیق عاشقانه و رنجی است که از جدایی حاصل می‌شود.