شمارهٔ ۷۷۹ جویای تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به نرمی سبزه و داغ بودن لاله اشاره می‌کند. سبزه به خاطر نرمی‌اش تحت فشار قرار می‌گیرد و لاله به خاطر خون خود احساس سوزش دارد. سپس به شخصی اشاره می‌شود که به خاطر جلب توجه، خود را از جمع دور کرده و در سکوت و خجالت به سر می‌برد.