شمارهٔ ۷۸۴ جویای تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر بهاری به زیبایی طبیعت و شادابی آن اشاره دارد. در این شعر، با آمدن بهار، نشاط و شوق در دل گل‌ها و چمن‌ها بیدار می‌شود. گل‌ها از خوشحالی می‌خندند و چمن به خاطر شوق بهاری، به خاک می‌مالد. همچنین، با افزایش نشاط در گلشن، لاله‌ها و گل‌ها به حالت مستی در آمده‌اند. شاعر می‌خواهد بگوید که جذابیت بهار و طراوت آن باعث شادی و سرزندگی در طبیعت و موجودات آن شده است. در انتها، حسرت دوری از این خوشی به چشم می‌خورد، به طوری که گل‌ها بی‌وقفه بابت شادی خود پرچم نشاط را به اهتزاز درآورده‌اند.