شمارهٔ ۸۱ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
کسی کو چون دل شیر است از جرأت نشان او را
رود گر در بر شیران بود مهد امان او را
کند طوفان به عالم ابرو از بالای چشم او
که هست از موج مژگان شور در بحر گمان او را
شقاوت پیشه را گمراه تر سازد دلیل حق
بود غول ره سرگشتگی شک نشان او را
ز بس لطف بدن نام خدا از دور بنماید
چو از فانوس شمع از سینه اسرار نهان او را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره ویژگی‌های فردی با دل شجاع و جرأت است. شاعر بیان می‌کند که کسی که دارای چنین دلی است حتی در برابر شیران نیز احساس امنیت می‌کند. همچنین، چشمان او مانند طوفانی در عالم، اثرات عمیقی بر دیگران دارد و زیبایی او در دل‌ها موج ایجاد می‌کند. شقاوت و گمراهی را می‌توان با نشانه‌هایی از حقیقت شناخت و این فرد مانند نوری است که می‌تواند اسرار نهانی را نمایان کند. به طور کلی، این شعر به قدرت و زیبایی انسانی می‌پردازد که دارای دل شجاع و روحی لطیف است.