شمارهٔ ۸۳ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای گنج‌ها ز گوهر یاد تو سینه‌ها
و ز نقد داغ عشق تو دل‌ها دفینه‌ها
در جستجوی ذات تو افتاده سرنگون
افلاک را به لجه حیرت سفینه‌ها
از تندی شراب نگاه تو می‌زنند
موج شکست در دل سنگ آبگینه‌ها
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر از عشق و زیبایی محبوبش سخن می‌گوید. او می‌گوید که این عشق، گنج و جواهری است که در دل‌ها پنهان است. جستجو برای شناخت محبوب باعث شده است که بسیاری به حیرت بیفتند و در مسیر حقیقت سرنگون شوند. همچنین، نگاه پرشور محبوب، همانند شرابی تند، موجی از احساسات را در دل سنگ‌های قیمتی ایجاد می‌کند. به طور کلی، شاعری در این اشعار، زیبایی و شیدایی عشق را به تصویر می‌کشد.