شمارهٔ ۸۶۰ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
بشکفت، شد نشانهٔ آن تیر اگر دلم
خندید، گشت زخمی شمشیر اگر دلم
دارد سر شکار و چه سازم برون جهد
از صیدگاه ناشده نخجیر اگر دلم
ز آب و هوای گلشن حیرت عجب مدار
نالد به سوز بلبل تصویر اگر دلم
از یک خدنگ نیم کش او بخون طپد
بوده است دور ازو دو سر تیر اگر دلم
در دهر شور صبح قیامت فتد، کند
شرح غم فراق تو تقریر اگر دلم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساسات عمیق و دلتنگی شاعر اشاره دارد. شاعر با استفاده از تصاویری مانند تیر و شمشیر، نشان می‌دهد که دلش زخمی است و از محبت و فراق معشوق رنج می‌برد. او نیز به زیبایی گلشن و صدای بلبل اشاره می‌کند و می‌گوید که این زیبایی‌ها نمی‌توانند گمگشته‌اش را التیام بخشند. در نهایت، شاعر از شور و غم فراق می‌گوید و به اینکه این احساسات را نمی‌توان به راحتی توصیف کرد، اشاره می‌کند.