شمارهٔ ۸۹ جویای تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غزل با مضامین عاشقانه و دلگیر، به معشوقه نازنین اشاره دارد و از او می‌خواهد که گره‌های عشق و دلشکستگی را بگشاید. شاعر به خداوند دعا می‌کند تا با لطف و فضیلتش، مشکلات و دردهایش را برطرف کند. همچنین از زبان خود می‌خواهد که به جایی خوشدل باشد و به جای شکایت، در دلش امیدی تازه بدمد. اشاره به دل مشغولی‌ها و غم‌هایش، به خصوص در مورد معشوقه‌اش و ابرویانش، نشان‌دهنده‌ی عمق احساسات و تمایل او به رهایی از این گره‌هاست.