شمارهٔ ۸۹۷ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
تا ز عکست برگ گل سیما بود آیینه ام
جام لبریز می احمر بود آیینه ام
نقش بسته صورتت در خاطرم پیش از وجود
خلوت عکس تو در خارا بود آیینه ام
معنی نور علی از دل ما روشن است
در کف آن آینه سیما بود آیینه ام
باشد از بس عکس رویش دلنشین، افتاده است
صفحهٔ تصویر او هر جا بود آیینه ام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و تأثیر عکسی از معشوق اشاره دارد که آینه‌ای از عشق و احساسات شاعر است. شاعر با استفاده از تمثیل‌هایی مانند گل و می، به جذابیت و دلنشینی چهره معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که تصویر او در دل و خاطرش روشن است. همچنین، هر جا که تصویر معشوق باشد، آن مکان برای شاعر مانند آینه‌ای است که عشق او را منعکس می‌کند.