شمارهٔ ۹۳۷ جویای تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از معشوقه‌اش می‌خواهد که با دل شکسته‌اش تندروی نکند و به او ظلم نکند. او می‌گوید که ترک محبت آسان است و این رفتارها باعث می‌شود که دلش از درد سرازیر خون شود. شاعر اشاره می‌کند که دعا کردن باید با امید به رسیدن به خواسته‌ها باشد و نباید زحماتش را بی‌نتیجه بگذارد. او به معشوق می‌گوید که باید حیا را حفظ کند و از شوق و مستی فراتر نرود. در نهایت، او از معشوقه‌اش می‌خواهد که در عشق و دوستی حد و حدود را رعایت کند و از سنگدلی و بی‌اعتنایی پرهیز کند.