شمارهٔ ۹۷۳ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
دل آگاه آزاد است از اندیشهٔ مردن
چراغ طور عرفان را نباشد بیم افسردن
رمیدن باعث الفت شود روشن روانان را
که موج آغوش بگشاید ز هر پهلو تهی کردن
بود دایم دلش ز اندیشهٔ روز حساب ایمن
شعار هر که باشد در جهان بر خویش نسپردن
ز بس هر ذره ام را شوق استقبال او باشد
چو شمعم داغ دل از جای خیزد یک سر و گردن
توان دریافتن راز دل از چشم سخن گویش
به معنی همچنان کز لفظ جویا پی توان بردن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به آزادی دل از ترس مرگ و اندیشه روز حساب اشاره دارد. گویا عارفان در آغوش عشق و محبت به یکدیگر نزدیک‌تر می‌شوند و این دوستی به دل‌ها آرامش می‌بخشد. شاعر بیان می‌کند که دلش همواره از تفکر در مورد زندگی و مرگ بی‌نیاز است و در عشق به معشوق، امید و شوق را احساس می‌کند. او همچنین به قدرت چشم در بیان راز دل اشاره می‌کند و می‌گوید که معانی عمیق‌تر را می‌توان از طریق نگاه و احساسات درک کرد، نه فقط از طریق کلمات.