شمارهٔ ۹۷۷ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
ساز شد در پردهٔ خاموشی آخر جنگ من
با صدای دل طپیدن شد بلند آهنگ من
بی لب لعل تو عکس چهره ام در جام می
سودهٔ الماس ریزد از شکست رنگ من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به احساسات عمیق خود در پایان جنگ و تنهایی اشاره می‌کند. صدای قلب او به مانند آهنگی بلند در می‌آید و در غم نبودن معشوقش، تصویر خود را در جام می می‌بیند. شکست عاطفی او باعث می‌شود که احساساتش مانند الماس از دلش بریزد.