شمارهٔ ۹۷۶ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
تا نهاد آن آفتاب شعله خو پا در چمن
همچو بوی گل ز هم پاشید دل‌ها در چمن
تا کدامین لعل میگونش به رقص آورده است
جلوهٔ طاووس دارد سرو مینا در چمن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به زیبایی‌های طبیعت اشاره می‌کند و از آفتاب درخشان و گل‌ها در چمن صحبت می‌کند. احساسات دل‌انگیز و شادی را که ناشی از زیبایی‌های طبیعت است، توصیف می‌کند و پرنده‌ای به نام طاووس را به سرو مینا تشبیه می‌کند که در چمن رقصان است. این شعر نمایانگر عشق و زیبایی در دنیای طبیعی است.