شمارهٔ ۹۸۰ جویای تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به شبنشینی و استفاده از شراب و لذت‌های آن اشاره می‌کند. او از معشوقه‌اش می‌خواهند که با زیبایی و طراوت خود، حال او را بهتر کند و با باده‌ای رنگین دل او را شاداب کند. همچنین، شاعر از غم و دلتنگی ناشی از دوری یار سخن می‌گوید و آرزو دارد که با نوشیدنی، دلش را تسکین دهد. او به تشنگی وجودش اشاره کرده و می‌خواهد تا از زلالی و زیبایی لحظات پر از شوق و اشتیاق بهره‌مند شود. در نهایت، شاعر به تضاد میان دردهای درون و لذت‌های ظاهری اشاره می‌کند و از دیگران می‌خواهد که در این دنیای پر از سختی، حس خوشی و شادی را به او برسانند.