شمارهٔ ۱۱۰ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
گر ترا گویم که عاشق نیستم
یا ز جان یار موافق نیستم
از منت باور مبادا این سخن
زانک در این قول صادق نیستم
عاشقم، عاشق، بآواز بلند
پس که باشم من که عاشق نیستم؟
تو بحسن افزونی از عذرا و من
در غم تو کم ز وامق نیستم
عشق تو یکچند می کردم نهان
زانکه دانستم که لایق نیستم
آشکارا کردم اکنون راز خویش
وندرین دعوی منافق نیستم
هر که در عالم ترا عاشق شدند
من به از چندین خلایق نیستم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر می‌گوید که اگر بگوید عاشق نیست، دروغ گفته است. او به شدت عاشق است و نمی‌تواند این عشق را پنهان کند. او خود را نسبت به دیگران کمتر نمی‌داند و حتی اگر دیگران هم عاشق معشوق شده‌اند، او اعتقاد دارد که در عشقش از بقیه برتر است. او در آغاز عشقش سعی کرده بود احساساتش را پنهان کند، اما اکنون راز خود را فاش کرده و در این بیان صادق است.