نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۸ کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

راه بگشادند بر آیندگان

آفرین بر جان آسایندگان

جامه ها در رنگ گوناگون زدند

در چمن ها چهره آرایندگان

در نگر در عالم کون و فساد

واندرین اقلیم ناپایندگان

میوه داران را نگر کاندر چمن

بر سر پایند چون زآیندگان

گریه های ابر بر بگذشتگان

خنده های برق برآیندگان

سروهای باد دست خاک پای

از طرب سر بفلک سابندگان

بلبلان گویان بآواز بلند

برخی جان شکر خایندگان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تبیین زندگی و تحولات آن می‌پردازد. او بر فتح راه‌ها و فرصت‌های جدید برای نسل‌های آینده تاکید می‌کند و از شادی و زندگی تازه‌ای که برای آینده‌سازان فراهم آمده، سخن می‌گوید. در بخشی از شعر، زیبایی و تنوع رنگ‌ها در طبیعت و شادی موجود در چمن‌ها توصیف می‌شود. همچنین، شاعر به تضاد گریه‌های گذشته و خنده‌های آینده اشاره دارد و به طرب و نشاط در زندگی اشاره می‌کند. در نهایت، بلبلان با آواز بلند، شکرگزاری را برای زنده‌نگه‌داشتن یاد انسان‌های شاداب و سرزنده ابراز می‌کنند.