شمارهٔ ۱۴۴ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
خطی بر سوسن از عنبر کشیدی
سر خورشید در چنبر کشیدی
همه خطهای خوبان جهانرا
بخطّ خود قلم بر سر کشیدی
شکستی پشت سنبل را بدین خط
که از ناگه برویش برکشیدی
کنار نسترن پر سبزه کردی
پر طوطی سوی شکّر کشیدی
مگر فهرست نیکوییست آن خط
که بی پرگار و بی مسطر کشیدی؟
غبار مشک بر سوسن فشاندی
طراز لاله از عنبر کشیدی
مه اندر خط شد از رشکت که از مشک
هلالی بر کنار خور کشیدی
کشد بر چهره هر خوبی خطی لیک
تو خود از گونۀ دیگر کشیدی
بگرد خرمن مه آن خط سبز
ز صد قوس قزح خوشتر کشیدی
ز زلف بس نبود آن ترک تازی
که هندویی دگر را برکشیدی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و هنر خطاطی خود اشاره می‌کند. او خطوط زیبا و دل‌انگیز را به تصاویری از طبیعت و زیبایی‌های آن نسبت می‌دهد. با استفاده از تصاویری چون سوسن، خورشید، سنبل، و طوطی، شاعر نشان می‌دهد که چگونه این خطوط بر زیبایی دنیا تاثیر می‌گذارند. او به طور خاص اشاره می‌کند که خط او از همه زیبایی‌هایی که در جهان وجود دارد، فراتر است و به نوعی منحصر به فرد است. در نهایت، شاعر با احساس حسرت به زیبایی‌های دیگران نگاهی جالب دارد و به پیچیدگی و شگفتی هنر خود اشاره می‌کند.