شمارهٔ ۷۶ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
سزد گر غنچه چون من دلخوش آمد
که گل سوی چمن شاد و کش آمد
بمطرب می دهد بلبل سه ضربه
که نقش عشرت از نرگس شش آمد
گل سوری ببستان بوتۀ زر
پر از کاووس زرّین ز آتش آمد
هوا قوس قزح در بازو افکند
که گلبن بر مثال ترکش آمد
ز سستّی چنار چیره دستت
که سرو کم بضاعت سرکش آمد
ز تور آفتاب و عکس لاله
سمند خاک گویی ابرش آمد
صبا آنک بجان می گردد از عشق
ز بس کش عارض سوسن خوش آمد
خرابی از سپاهان دور بادا
که زرّین رود بی دریا کش آمد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و شادابی گل‌ها و طبیعت اشاره می‌کند. او گل را نماد خوشحالی و زندگی می‌داند و غنچه را که دلش شاد است، به مثابه‌ای از این شادی معرفی می‌کند. بلبل با نواختن موسیقی، شادی را به تصویر می‌کشد و اشاره دارد که چمن و گل به زیبایی و رونق خود ادامه می‌دهند. زیبایی‌های طبیعی مانند قوس قزح و چنار نیز توصیف شده‌اند که نشان‌دهنده جاذبه‌های طبیعی و نشاط‌آور هستند. در نهایت، شاعر از دل‌تنگی و دوری از خرابی و زشتی سخن می‌گوید و زندگی را با طراوت و سرسبزی مقایسه می‌کند.