شمارهٔ ۳۱۴ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
سودای تو در چشم خرد ناخنه شد
دئل سوخته و مهر تو آتش زنه شد
زلف تو ز روی تو همی نشکیبد
زنگی دیدی که فتنه بر آینه شد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عشق و شور و التهاب ناشی از آن است. شاعر از تأثیر نگاه معشوق بر دل خود سخن می‌گوید و اینکه عشق او مانند آتش دلش را سوزانده است. همچنین، زلف معشوق به زیبایی و فریبایی او اشاره دارد که مانند فتنه‌ای در آینه خود را نشان می‌دهد. در کل، شعر تجلی احساسات عمیق و جذاب ناشی از عشق است.