شمارهٔ ۳۱۵ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
سحر بنفشه موی اگر بشکافد
با زلف تو آن به که ز خود کم لافد
چون چشم خوش تو هم نباشد نرگس
ور خود به کرشمه سیم در زر بافد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی سحرآمیز موی بنفشه اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر این موها باز شود، زیباتر از زیبایی زلف محبوبش نیست. همچنین، اگر زیبایی چشم‌های محبوبش به اندازۀ نرگس نباشد، گویی که حتی اگر نرگس به تلاشی دیگر بافته شود، باز هم قابل مقایسه با زیبایی او نیست. در کل، شاعر به لحاظ زیبایی شناختی، محبوبش را بالاتر از هر زیبایی دیگری می‌داند.