شمارهٔ ۳۴۷ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این معناست که هر کس که ثروت و قدرتی دارد، باید تسلیم شود و خود را از غم جدایی رهایی بخشد. او باید با معشوق خود روبه‌رو شود و مانند آینه‌ای باشد که هیچ چیزی را از پشت نمی‌بیند. در واقع، این اشعار بر اهمیت عشق و ملاقات با محبوب تأکید دارد.